Make your own free website on Tripod.com

Episode 2 Guide

This Episode Guide is wrote by Digichaox
ตอนนี้เริ่มต้นขึ้นโดยทาคุยะพยาพยามจะปลี่ยนร่างอีกครั้ง"เปลี่ยนร่างซี่"ทาคุยะพูดพร้อมกับกดปุ่มบนดิจิไวซ์ทันใดนั้น ก็มีสายของDigicodeพุ่งออกมาและกลับไปรวมกันจนพื้นที่ที่หายไปกลับคืนมาดังเดิมขณะเดียวกันโคจิก็นั่งรถไฟมาถึง"นี่มัน..."

นักรบแห่งแสงวูลฟ์มอน,การต่อสู้ในทางวงกตใต้ดิน

พวกทาคุยะกำลังวิ่งไปที่เมืองพร้อมกับเหล่าดิจิมอน
Pagumon,Poyomon:เย้!,เมืองของเรา,พวกเขาทำสำเร็จ
Bokomon:ฉันชื่อBokomonเมื่อนายสามารถรวบรวมDigicodeได้สิ่งที่ถูกทำลายไปจะกลับเป็นดังเดิม
Neemon:ฉันNeemon,รวมทั้งผืนแผ่นดินจะกลับคืนสู่สภาพปกติด้วย
ทาคุยะ:ฉันชื่อคันบาระ ทาคุยะ,ทำไมDigicodeถึงทำให้ผืนดินกลับคืนมาได้ล่ะ?
Bokomon:เพราะที่นี่คือโลกดิจิตอลไงล่ะทุกสิ่งทุกอย่างถูกเก็บอยู่ในรูปของข้อมูล
แล้วBokomonก็หยิบหนังสือขึ้นมาและเริ่มเล่าเรื่องให้ฟัง
Bokomon:นานมาแล้วCherubimonและกลุ่มของดิจิมอนกล่มหนึ่งได้ออกทำลายหลายสิ่งหลายอย่าง และเมื่อแผ่นดินจำนวนมากถูกทำลายไป Digicodeจึงเป็นสิ่งที่จำเป็นที่จะนำแผ่นดินคืนกลับมา
ทาคุยะ:หืม,ดิจิไวซ์เครื่องนี้น่ะเหรอ
อิซุมิ:แล้วของฉันจะทำแบบนั้นได้ไหมนะ
ตอนนั้นจุนเปย์ก็ดึงโทโมกิออกมาจากกลุ่ม
จุนเปย์:โทโมกิ,มานี่เดี๋ยวนึงได้มั้ย?
ตอนนั้นรถไฟขบวนที่โคจินั่งมาเข้าจอดพอดี
จุนเปย์:ฉันรู้สึกเต็มทนกับโลกนี้แล้ว,นายว่างั้นมั้ย?โทโมกิ
โทโมกิ:อื้ม..แต่ว่าการที่พี่ทาคุยะแปลงร่างเป็นดิจิมอนมันเท่ห์มาเลยล่ะเหมือนกับฮีโร่เลยผมน่ะอยากพบกับฮีโร่อยู่เสมอเลย
จุนเปย์:โง่หรือเปล่า,ฮีโร่น่ะไม่เท่ห์หรอกพวกเขาน่ะเข้มงวดมาก จำได้มั้ยที่เขาเคยห้ามไม่ให้นายกลับไปน่ะ
ขณะนั้นโคจิที่ยืนอยู่ที่ชานชาลา
ดิจิไวซ์(Orphanimon):กรุณาออกตามหาสปิริต
โคจิ:สปิริต?
Orphanimon:มินาโมโต้ โคจิคุง,เราหวังว่าเธอจะไม่ได้รับอันครายใดๆ ทุกอย่างขึ้นกับตัวเธอเอง
โคจิ:คุณรู้ชื่อผมได้ยังไง?คุณเป็นใครกันแน่?แล้วเรียกผมมาที่นี่เพื่ออะไร?คุณต้องการอะไรจากผม?
แต่ตอนนั้นภาพบนดิจิไวซ์ก็หายไปและมีภาพคล้ายกับเรดาร์ปรากฏขึ้นมาแทน
โคจิ:นี่มัน..
ตอนนั้นจุนเปย์และโทโมกิกำลังหาทางกลับไปโลกเดิมอยู่พวกเขาเดินมาพบกับPagumon
จุนเปย์:เฮ้!นายน่ะบอกอะไรเราหน่อยได้ไหม?รู้รึเปล่าว่าเราจะกลับไปได้ยังไง
Pagumon:ฉันไม่อยากบอก
จุนเปย์:งั้นนายก็รู้น่ะสิ
จุนเปย์หยิบช็อกโกแลตออกมาและหักท่อนหนึ่งให้
จุนเปย์:นี่อร่อยนะ ลองชิมดูสิ
Pagumonกระโดลงมากิน
จุนเปย์:เป็นไง ถ้านายบอกนะฉันจะให้ทั้งแท่งเลย
Pagumon:ไปที่สถานีนะTrailmon~Angurey~จะพานายกลับไป
โทโมกิ:จริงเหรอ
Pagumon:น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ
จุนเปย์:ขอบใจมาก!
แล้วจุนเปย์ก็วิ่งไปแล้วPagumonก็
Pagumon:นี่อร่อยจัง.. ฉันแน่ใจว่าพวกมันต้องมีอีกแน่
โคจิซึ่งเดินไปตามที่เรดาร์นำทางเห็นพวกจุนเปย์วิ่งสวนมา
โคจิ:พวกนั้นทำอะไรอยู่นะ ช่างเถอะไม่เกี่ยวกับฉันนี่
โคจิซึ่งหันหน้าเดินไปไม่ทันได้เห็นฝูงPagumonที่วิ่งตามพวกจุนเปย์ไปเมื่อมาถึงสถานี
จุนเปย์:พวกฉันต้องการจะกลับไปที่โลกมนุษย์ นายจะช่วยพาเรากลับไปหน่อยได้มั้ย
Trailmon~Angurey~:ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
แล้วจุนเปย์ก็หยิบช็อกโกแลตออกมาอีก
จุนเปย์:ฉันจะให้ช็อกโกแลตนี้นะ ถ้าพาเรากลับไปจะได้มากกว่านี้
Trailmon:อร่อยจัง... ฉันจะไปหามาเพิ่ม
แล้วTraimonก็จากไปทันใดนั้นเหล่าPagumonก็วิ่งมาขวาง
Pagumon:นายมีช็อกโกแลตมากกว่านี้ ใช่มั้ย?
จุนเปย์:แต่ฉันไม่ให้หรอก
แล้วพวกPagumonก็หันไปกระซิบกับ
Pagumon:จัดการมันซะ!!
โทโมกิ:ว้าก!ใครก็ได้ช่วยที!!!